Bugun...
AMİGO AYHAN


Abdullah Ergün
abdullahergun@hotmail.com
 
 

Zaman hızla geçip gidiyor. Malatyaspor’un profesyonel lige merhaba dediği 1966-67 sezonunda şehrin takıma sahiplenmesi ve Malatyaspor’a kucak açmasının üstünden yıllar geçti

Malatyaspor’un sahaya her çıkışında Malatya İnönü stadında yaşanan görüntülere şahit olmuş birisi olarak bu takımın her şeyi fazlasıyla hak ettiğini düşünüyorum.

Son olarak Fenerbahçe maçıyla ulusal gündemde daha çok bilet fiyatlarıyla konuşulan Yeni Malatyaspor bizleri çok üzdü.

Oysa bu takımın kurulduğu yıllarda karşılıksız seven ve bunun uğruna kendi çabalarıyla deplasmana giden Malatyalıların arasında yer almanın verdiği hazzın son gelinen noktayla hiçte uyum içinde olmadığını görüyoruz.

Kaysigo Selahattin, ve Tavşan ile başlayan Amigo Yusuf ve Ayhan ile devam eden son olarak Ramazan ile final yapan klasik Malatyaspor taraftarlarının yeni nesile devamında Soysal bir başka şekliyle genç Malatyasporlu taraftarlarla beraber yolculuğa devam ediyor. Yıllar önce kaybettiğimiz Amigo Ayhan ismi bu açıdan bizim için çok önemliydi. Hastalığının ilerlediği dönemde

 Televizyonlara yansıyan görüntüleri ve mikrofonlara söyledikleri bazı konulara ne kadar duyarsız kaldığımızı gösteriyor.

Eski Belediye’nin karşısında bulunan dükkânında Amigo Ayhan’ı göremeyince yanında çalışanlara “ Amigo Ayhan uzun süreden beri görünmüyor “ sorusunun beklenmedik cevabı arkadaşları şaşkına çevirmişti.

Hızla artan nüfus, vurdumduymazlık, saygı ve sevginin olmadığı günümüzde Efsane isim Amigo Ayhan’ı her zaman hatırlamak lazım. O yıllarda. Hastane odasında gördüğümüz Amigo Ayhan fiziksel olarak yıllarca Malatya İnönü stadının açık tribününde gördüğümüz Amigo Ayhan’dan farklıydı. Yıllarca Malatyaspor sevgisini yüreğinde taşıyan Amigo Ayhan’ın ta kendisiydi.

“Vefasızlık” en büyük sitemiydi. Oysa bu konuda ne kadar haklı olduğunu belirtmem lazım.

Bazen tıp’ın çaresiz kaldığı anlarda manevi duygular devreye girer. İlki, sevgi, sevdiklerini bir arada görmek, geçmişinde çok önemli yer tutan veya bir başka anlamda hayatın içinden unutulmayanları karşısında gördükleri zaman ortaya nice mucizelerin çıktığını biliyoruz.

Bizim kuşak Malatyaspor’a ait güzellikleri kendilerine mal ederken Amigo Ayhan ve diğer sembol isimlerin yönlendirmeleri ve sporun ahlak ölçüleri ile olan güzelliklerini de bizlere öğretmişlerdi.

Malatyaspor’un Sarı-Siyah forması bizlere diğer renklerin kardeşliğini de getirmişti.

Kaleci Suat’ın iyi kaleciliği, 1960 ve 70’li yılların Yeşilçam aktörlerini aratmayan görüntüsü, Kirve Selahattin’in o yıllara ait formalı resimlerini gören yeni neslin kafalarında ikilemlerin oluşması, Karateci Hayatı o yılların karate filmlerine inat günümüz stoperlerinden daha teknik daha savaşçıydı. Orta sahada Amigo Ayhan’ın binlerce kişiye  “Es Es “ diye bağırttığı Küçük Yusuf bir başka efsaneydi. Defansta Büyük Yusuf unvanını yaşça büyük olduğundan değil büyük futbolcu olduğundan almıştı. Kaptan Selahattin Malatyaspor’un sadece kaptanı değil rakipleri karşısındaki en büyük silahıydı. O yıllarda Yeşilçam’ın Altın Çocuğu Göksel Arsoy’du. Malatyaspor’un altın çocuğu ise Feyyaz Bursalıydı. Yıllarca tribünler “ Altın Çocuk” diye desteklerini yerine getirmişlerdi.

Malatyaspor’un Sarı-Siyah renkleri 1980’li yıllarda Sarı-Kırmızı olarak değişmişti. Fakat Malatyaspor’a sevgi 1960 ve 70’li yıllara nazaran daha da artmıştı.

Malatyaspor’un tarihinde önemli bir yer tutan 1982–83 sezonundaki namaglûp şampiyonluğun ayrı bir havası vardı.

Malatyaspor’un o sezonki deplasmanlarına Malatya’dan binlerce kişi gidiyordu. Deplasmanların hareket yerleri ise şehrin belli yerleriydi. Sıtmapınarı ve Belediyenin önünde Amigo Ayhan bu yerlerin başında geliyordu. Amigo Ayhan’ın mıntıkasında arka arkaya dizilen otobüslerin önünde “Amigo Ayhan -1” diye başlayan ve sayıları 50 ye kadar giden otobüsler yer alıyordu.

Malatyasporlu futbolcular o sezon deplasmanlarda seyirci anlamında hiç sıkıntı yaşamamıştı.

Malatyasporlu taraftarlar deplasmana giderken tam bir şenlik havası yaşıyorlardı. Davul –Zurnanın yanı sıra gırnata takımıyla lojistik destek sağlanıyordu.

Amigo Ayhan bu güzelliklerin başrol oyuncularından biriydi. Hastane odasında buğulu gözlerle Malatyaspor’un fotoğraflarına baktığı anki görüntüsünü hiç unutmayacağım. Sadece ilgi istiyordu. Unutulmak çok acı gelmişti.

O bu vefasızlığı hiç hak etmemişti.

Malatyaspor camiası Kendi değerlerine sahip çıkmalı.  Yakın bir zamanda benzer bir konunun sembol olmuş bir ismini gündeme getireceğiz.

Amigo Ayhan ve diğer sembol olmuş isimlerin yaşadıklarının yaşanmamsı bunu yapmak zorundayız.

Büyük kulüp olmanın yolu vefasızlığı ortadan kaldırmakla geçiyor.



Bu yazı 640 defa okunmuştur.

YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

HABER ARA
SON YORUMLANANLAR HABERLER
ÇOK OKUNAN HABERLER
VİDEO GALERİ
FOTO GALERİ
GÜNDEMDEN BAŞLIKLAR

NÜFUSU 10 BİNDE FAZLA OLAN BELDE BELEDİYELERİ YENİDEN KURULSUN MU ?


YUKARI